Bir güvercin devamlı yuva değiştiriyordu.
Yuvada oluşan koku onu tiksindiriyordu.
Akıllı ve deneyimli bir güvercinden çözüm istedi.
Üstad dedi ki;
"Her yuva değiştirişinde aslında hiçbir şey değiştirmiyorsun. Seni rahatsız eden koku yuvadan değil, senden geliyor." (Mevlana Celaleddin Rumi)
Evimiz, mahallemiz, camimiz, şehrimizde bir koku varsa bunun ilk sorumlusu olarak kendimizden başlamak akıllı insanlara yakışan davranıştır.
Peygamberimiz (s.a.v)'in sünneti de budur.
Mekke'de şartların ağırlaşması üzerinde destek için gittiği Taif şehrinde taşlanan Allah Resulü (s.a.v.) çekildiği bağda aynen şu duayı yapmış ve kıyamete kadar "özeleştiri” bağlamında en güzel ibretlik dersi vermişti:
"Yâ Rabbi! Kuvvet ve kudretimin en zayıf haliyle, elimdeki çare ve vasıtaların en basitiyle, insanların gözünde ifade ettiğim değersizliğimle Sana yalvarıyorum, Sana sığınıyorum.
"Ey Merhametlilerin En Merhametlisi! Sen zulme uğramış bütün mazlumların Rabbisin, Sen benim de Rabbimsin. Beni kimlerin eline bırakıyorsun? Bana kaba ve sert davranan bir yabancıya mı, yoksa bana üstün kılacağın bir düşmana mı?
"Eğer Sen bana kızgın değilsen, başıma gelen eziyet ve işkencelere aldırmam. Ancak Senden gelecek bir himaye ve koruma benim için çok daha hoştur. Öfke ve gazabına uğramaktan; karanlıkları aydınlatan, dünya ve ahiret işlerini düzene koyan Zâtının nuruna sığınırım! Sadece Sana sığınır ve Senin rızanı dilerim. Seninkinden başka kuvvet ve kudret yoktur!”
Dikkat ederseniz Allah Elçisi (s.a.v.) duasında, yakarışta karşı mahalleden ziyade kendi sorumluluk alanına yönelik cümleler kuruyor.
Buradan her inanan kardeşimi Jules Payot'un "İrade Terbiyesi” kitabını okuyarak yakın çevre ve uzak çevredeki bizim de katkı verdiğimiz "kötü kokular” ın dağıtılması konusunda yoğun bir çaba ve gayrete davet ediyorum.
Sağlam bir irade eşliğinde 5T yi yol haritası yaparak;
Tezekkürle geçmişini bilerek,
Tefekkürle gelecek ufuklarına bakacak,
Taakkulla geçmiş ve geleceği birbirine bağlayacak,
Tedebbürle "an” da yapması gerekenleri yerine getirecek,
Teşekkürü "yol azığı” yapacak zira "gayri mennunlar medeniyet kuramaz” (İbn Haldun) şuurlu bir mümin kendini ve çevresini kötü kokudan kurtarabilir.
Bulunduğu yeri cennet yapamayanların kaçtığı her yer onlara cehennemdir.
Hicret, bir yeri kokutup başka bir yere kaçarak orayı da kokutmak değildir.
Hicret; Yesrip'i Medine yaparak geri gelip Mekke'ye o medeniyeti taşımaktır.
Kıyamete kadar kabrimizden mis kokular yayılmasını istiyorsak;
Kalkıp bizden geriye kalacak güzel işler yapmak gerekmiyor mu?
