İzmir'de yürürken seyyar ayakkabı boyacısı bir kardeşim dikkatimi çekti.
Tezgahı önünde pilav üzeri tavuk yiyordu .
Pilav üzeri tavuk yanında ayran ve sırasını bekleyen kocaman bir havuç dilimi baklava.
Sevindim, gerçekten sevindim.
İnsanın en büyük güzelliği burda.
Başkasının sevincine ya da üzüntüsüne ortak olmak/olabilmek.
Biraz daha yürüdükçe aynı yemek çeşitlerinin kağıt toplayıcısı, öğrenci, yaşlı v.b. her kesimden insanların istifadesinde olduğunu gördüm.
Veee...
Birqz daha ilerleyince bir kamyonetten bu ikramların ücretsiz, ismi yazılmış bir merhumeye rahmete vesile olsun düşüncesiyle dağıtıldığını gördüm.
Kaşık, çatal, ıslak mendile kadar düşünülmüş, hijyen ve düzene azami riayetle harika bir iş yapıyorlar ve sadece "fatiha" istiyorlardı.
Bu olaydan kısa bir süre sonra Cuma namazı için gittigim camide hem pilav üzeri tavuk+ayran, hem de lokma dağıtıyorlardı.
Aynı camide yaz mevsiminde kıldığım cuma namazında irmik tatlısı+su ikramı vardı rahmete vesile.
İzmir'de okuyan oglum söylemişti: "Burada İzmir'de biraz yürü rahmet vesile bir ikramla mutlaka karşılaşırsın" demişti.
Gerçekten aynı gün içerisinde hakkal-yakin yaşadım.
Peygamberimiz en hayırlı yemek ikramının, garip-gureba, fakir-fukaranın çağrıldığı; en kötü yemek ikramının da, sadece zenginlerin çağrılıp, fakir-fukara, garip-gurebanın çağrılmadığı yemek olarak haber verir bize.
Her faaliyetimizde fakir-fukara, garip-gurebayı dahil etmemizi ister Allah elçisi.
Kendisi de hep öyle yaptı.
Gönlü hep onlarlaydı.
Adhab-ı suffe'nin ihtiyaçları kızı Fatıma (r.a)'nın ihtiyaçlarından öncelikliydi.
Bir keresinde kızı bir talepte bulunmuş, O'na şöyle cevap vermişti:
"Kızım! Ben daha asahbı suffenin ihtiyaçlarını gideremedim."
İslam'da hasenat kişisel ibadetleri, salihat, ikinci, üçüncü kişilere temas eden toplumsal iyiliklere denir.
Hasenattan hedef salihate ulaşmaktır.
Namaz kötülükten engellemiyorsa vay o namaz kılanın haline.
Anadolu'nun her yöresinde rahmete vesile güzel hareketler var.
Ama İzmir'deki daha organize, kurumsallaşmış ve çeşitli.
İzmir'de ki bu rahmete vesile güzel hareketleri başta Konyamız olmak üzere her yere taşıyalım ve yayalım.
Allah'ın kuru selamını esirgeme derler ya hani.
Allah'ın makbul olan selamı ıslak(ikramlı) olandır.
Haydi Konya!
Haydi Anadolu!
Rahmete vesile olmaın tek yolu ve yöntemi; garip-gureba, öğrencinin, fakir-fukara nın gönlüne girmektir.
