Dünya "imtihan için” geçtiğimiz, "cennet”ten, "galu bela” dan "berzah”, "ahiret” alemine uzanan bir köprüdür.
Bu köprü sırat köprüsüdür ve burada dünyada geçilir ya da geçilemez düşülür.
Sırat köprüsünden geçişte en önemli "azık” yol arkadaşıdır.
Eskiler bu sebeple "gable'l-refik, bağdet'tarik” yani "önce arkadaş sonra yol” demişlerdir.
Sırat köprüsünde temel yakıtımız motivasyonumuz da sevdadır, aşktır.
"Sırattan incedir sevda köprüsü
Beraber geçelim tut ellerimden
Niyet ak güvercin vuslat gökyüzü
Beraber uçalım tut ellerimden” (Abdurrahim Karakoç)
Sıratta birlikte yol alacağımız yol arkadaşları arasında en mühim ve vazgeçilmezler;
Aşkın varlığımız Rabbimiz'le "ihsan” makamında her daim birlikte olurken,
İçkin varlığımız eşimizle süreklilik arz eden bir el ele kol kola irtibatta kalırken,
Taşkın varlıklarımız çocuklarımızla onları hayata tamamen hazır kılacak yoğunlukta bir birliktelik,
Taşdığımız varlıklar annne babamızla da bize ihtiyaç duydukları anda ve oranda yakınlarında bulunacağız.
Bu dört grup dışında diğer insanlarla olan "yol arkadaşlığı” konusuna gelince;
"Hızır Ölçüsü” bizim yol rehberimiz olacak.
Ölçüyü hatırlayalım.
Hz. Musa (a.s.) ile yolculuğunda Hz. Hızır (a.s.) iki kez sabredemeyerek hata yapmasına izin verdi, üçüncü hatadan sonra yol arkadaşlığına son verdi ve herkes kendi yoluna dedi.
İnsanlarla ilişkilerde yukarıda saydığım ilk 4 başlık dışındakilere3 iki kez bize yönelik hata yapmalarına müsaade ettikten sonra üçüncü hatalarında yol arkadaşlığı misyonunu bitirip olayı sadece "selam/a.selam” seviyesine indirmek lazım diye düşünüyorum.
İnsanlara kızmadan, gıybetlerini yapmadan, kin beslemeden (zira din ile kin aynı kalpte olmaz) sakince "hızır ölçüsü” nü devreye alıp üçüncü hatalarında "selam/a.selam” çizgisinde alaka ve irtibata devam etmek gerekiyor.
Yazıya dair kısa videoyu dinlemek için lütfen tıklayınız: https://www.youtube.com/shorts/JL0VA10Lwzc
