Biliyorum. Hatam affedilemeyecek kadar büyük. Ancak şu aşamadan sonra yüreğimin yangınını ancak bir özürle dindirmekten başka çarem kalmadı.
Senin kanına elini bulaştıran canavar ifadesinde kendince haklı sebepler sıralıyor. O gün sevgilimden ayrılmıştım. Canım çok sıkılmıştı. Moralim bozuktu. Psikolojim yerinde değildi vs. vs. Yarın adalet sistemi de, yasalar ancak bu kadar ceza vermemize izin veriyor. Suça itilmiş çocuk. Bilemiyorum ama belki de Bakırköy Ruh ve Sinir Hatalıkları hastanesinden alınmış bir raporla yasal açıklardan yararlanacak. Bildiğim bir gerçek var ki o gözü dönmüş, eli kanlı canavar çok değil en fazla 10 – 15 sene sonra daha bileylenmiş, daha çok tecrübelenmiş ve daha çok cesaretlenmiş olarak toplumun arasına karışacak ve kendisine yeni kurbanlar arayacak.
Bu arada okul yönetiminin de kendince haklı savunması var. Disiplin yönetmelikleri yetersiz, okul bütçesi koruma tutmaya elverişli değil vs. vs. Olaya tanık olanlar hiç mi bir şey yapamazdılar? Onlarında mazeretleri var. Olay ansızın oldu. Biz de çok korktuk. Ne olduğunu anlayamadık Vs. vs. Bu kadar çok olayın taraflarının sorumsuz ve kendilerince haklı gerekçelerinin olduğu böyle bir vahşet karşısında sorumluluk alacak ve hesap sorulacak evet ben yanlış yaptım diyebilecek, hatasından ve kusurundan dolayı itham edilebilecek kimse kalmayınca karar verdim. Böylesi bir vahşet asla sahipsiz kalamaz dedim sorumluluğu ben aldım. Sevgili, değerli ve çok kıymetli Fatmanur öğretmenim senden özür diliyor ve seni koruyamadığım, senin kanına elini bulaştırmış canavarlardan hesap soramadığım için ben suçluyum.
Bunca yıldır adalet, insan vicdanı, toplumsal huzur ve değerler dünyamızın yeniden hayat bulması umuduyla yazmış olduğum kitaplar, makaleler, yaptığım onlarca televizyon programları hepsi hepsi ama bir çöp oldu artık. Bir cani milletin adalete, eğitime, insana dair bütün umutları bir anda yok etti. Toplumu şu mübarek ramazan ayının manevi ikliminde dahi bir karamsarlığa, umutsuzluğa mahkûm etmeyi başardı. Evet, bizler belki bu canavarları içimizden ayıklayıp hak ettikleri cezayı veremedik ama onlar bizi kendi içlerinde taşıdıkları karanlığa mahkûm etmeyi başardılar.
İçimizdeki heyecanı, aşkı, sevgiyi iğdiş ettiler. Aslında bu onların başarısı değil bizim adalet anlayışımızın, kör, sağır, topal bakış açısından kaynaklanıyor. Neymiş efendim. Bizim adalet anlayışımızda esas olan şey suçun cezalandırılması değil, suçlunun rehabilite edilerek tekrar topluma kazandırılmasıymış. Size soruyorum, vatandaşın vergileri ile hapishanelerde besiye çekilen kaç tosuncuk topluma sağlıklı birey olarak katılıyor? Buna cevabınız var mı? Öldürülen, gasp edilen bu milletin evlatlarının hayatını sevdikleriyle güvenli ve huzurlu devam edebilme hakkı olabileceğini hiç düşündünüz mü? Sizin rehabilite etmek dediğiniz ceza sistemi kanayan toplum vicdanını neden teskin edemiyor? İnsanlar her olaydan sonra neden kan ağlıyor? Hiç düşündünüz mü? Zannetmiyorum Çünkü Allah'ın rahmet olarak tanımladığı hukukuna olan düşmanlığın yanı sıra batının daha insancıl diyerek bize kakaladığı hukuktan merhamet dilemekten adeta yattığı yerden çarpılmış gibi kalkan bir topluma dönüştük artık.
Bu ülkede güvenliğin varlığına inanmayan zenginler kendi güvenlikli sitelerinde yaşayıp, özel servislerle çocuklarını okula taşıtırken sokaktaki vatandaş bir ömür boyu çalışsa ulaşamayacağı bu gettolara sadece uzaktan imrenerek bakmaktan başka bir şey yapamıyor. Bugün emniyet güçleri dahi tanık olduğu sıcak olaylar karşısında hızla olay yerinden uzaklaşmayı tercih ediyor. Çünkü oda biliyor ki, o gün kendi mesaisi bitmeden tutukladığı adam çoktan evine, mahallesine ulaşmış olacak. Bir de mahkemeye çıkarılırsa eğer orada hâkim bey beni tutuklayan polis memuru bana küfretti diyerek kendisi hakkında dava süreci başlatacak. Sen artık ayıkla pirincin taşını.
Elhasıl güvenliğin, huzurun artık bir kilo et misali ulaşılamaz lükse döndüğü ülkemde ben Fatmanur hocama yapılan haksızlığın ortada ve sahipsiz kalmasına vicdanım el vermediği için bir kere daha adalet istiyoruz diye haykırmak istiyorum. Ve onun manevi şahsında özür beyan ederek suçu üstlenmeyi tercih ediyorum. Değerli öğretmenim Allah sana rahmet etsin. Mekânın ali olsun. Koktuklarından emin ol. Bu dünyada san çok görülen güzelliklerin binlerce katını umarak Rabbimin nezdinde bulursun diye umut ediyor ve dua ediyorum.
