Bir hakikati daha güçlü ve daha umut dolu bir şekilde söyleyelim. Biz bir nesli kaybetmedik. Biz sadece yönümüzü ihmal ettik. Bilinmelidir ki yön düzeltilebilen bir şeydir. Bu yüzden bugün konuşulması gereken şey bir çöküş değil bir diriliş imkânıdır.Evet dillerde dolaşan bir cümle var. Gençlik bozuldu deniliyor. Nesil elden gidiyor deniliyor. Fakat biraz dikkatle bakıldığında bambaşka bir manzara görülüyor. Bu gençlik aslında arıyor. Bu gençlik aslında susamış. Bu gençlik aslında doğruyu bulduğu anda sarılmaya hazır.Yani ortada kaybolmuş bir nesil yok. Yönü hatırlatılmayı bekleyen bir nesil var.
Bir gemi düşünelim.Eğer rota şaşmışsa bu gemi batmış demek değildir.Sadece pusulanın yeniden ayarlanması gerekir. Bugünün gençliği de böyledir. İçinde enerji var. İçinde heyecan var. İçinde potansiyel var. Sadece doğru istikameti bekliyor. Doğru rehberi gördüğünde, samimiyeti hissettiğinde o yönü bulacak güç zaten onun içinde vardır.Biz çocuklarımıza çok şey öğrettik. Bilgi verdik, teknoloji sunduk, imkânlar açtık. Bu güzel bir şeydir. Ama şimdi buna bir şey daha eklemenin vakti geldi. Hikmet. Edep. İstikamet. Çünkü bilgi ışık gibidir ama yön yoksa göz kamaştırır. Yön olduğunda ise yol aydınlatır. Bugün yapılması gereken şey bu ışığı doğru yöne çevirmektir.
Kur anı Kerim bizlere apaçık bir müjde vermektedir. Şüphesiz bu benim dosdoğru yolumdur ona uyun buyurulmaktadır.(En'am:153).Bu çağrı sadece geçmişe değil bugüne de yapılmaktadır. Demek ki yol hâlâ açıktır. Demek ki kapı hâlâ açıktır. Demek ki dönüş her zaman mümkündür. Bu yüzden gençlik için ümitsizlik değil umut konuşulmalıdır.Bugün gençlerimiz hareket halinde. Üretiyorlar, öğreniyorlar, araştırıyorlar. Bu aslında büyük bir nimettir.Çünkü hareketsiz bir nesil değiliz elhamdulillah.Yön arayan bir nesiliz.Eğer bu arayış doğru rehberlerle buluşturulursa ortaya muhteşem bir dönüş çıkar. Tarih bunun örnekleriyle doludur. Nice savrulmuş hayatlar bir hakikat dokunuşuyla bambaşka bir istikamete girmiştir.Belki bazı yanlışlar görüyoruz. Belki bazı eksikler dikkat çekiyor. Ama unutulmamalıdır ki hiçbir insan fıtraten kötülüğe mahkûm değildir. Her insanın kalbinde bir iyilik tohumu vardır. O tohum doğru suyla buluştuğunda filiz verir. İşte bizim vazifemiz o suyu ulaştırmaktır. Yani yön vermektir.
Hz.Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem Efendimiz hepiniz çobansınız buyururken aslında bize bir yük değil bir şeref vermektedir.Çünkü birine yön göstermek en büyük hayırlardan biridir.Bugün anne baba olmak sadece büyütmek değil aynı zamanda istikamet vermektir. Eğitimci olmak sadece öğretmek değil aynı zamanda karakter inşa etmektir. Toplum olmak sadece yaşamak değil aynı zamanda örnek olmaktır.Güzel olan şudur ki bu imkân hâlâ elimizdedir.Bugün bir anne evladının kalbine sevgi ve iman tohumu ekebilir. Bugün bir baba davranışıyla evladına yön gösterebilir. Bugün bir öğretmen bir öğrencinin hayatını değiştirebilir. Yani henüz hiçbir şey için geç değildir.
Toplum olarak da büyük bir fırsatın içindeyiz. Çünkü yanlışları görebiliyoruz. Eksikleri fark edebiliyoruz. Bu da aslında bir uyanışın işaretidir. Fark edilen her eksik, giderilmesi mümkün olan bir eksiktir. Yeter ki irade olsun. Yeter ki samimiyet olsun.Bugün yapılması gereken gençliği suçlamak değildir.Genliğin halini tahlil etmek, onu anlamaktır.Onu kazanmak için çaba göstermektir.Çünkü gençlik uzaklaşmış değildir.Sadece doğru çağrıyı beklemektedir. Samimi bir dil,sıcak bir yaklaşım,örnek bir hayat gördüğünde o gençliğin nasıl yön değiştirdiğini hep birlikte göreceğiz.Çözüm aslında çok nettir. Hayatın merkezine yeniden hakikati koymak. Evlerimizi yeniden anlamla doldurmak. Cami ile hayat arasındaki bağı güçlendirmek. Kur an ile kalpler arasındaki bağı kuvvetlendirmek. Hz.Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem Efendimizin örnekliğini yeniden diri tutmak.Bunlar yapıldığında değişim kendiliğinden başlayacaktır.Çünkü insanın özü,fıtratı temizdir. Hakikate meyillidir. Yeter ki o hakikat ona doğru bir şekilde ulaştırılsın. Yeter ki o hakikat yaşanarak gösterilsin. Sözden çok hâlin konuştuğu bir ortamda gençlik en doğru yolu bulacaktır.Unutulmamalıdır ki bir toplumun gücü gençliğidir.
Bizim gençliğimiz zayıf değildir,sadece yönünü yeniden hatırlamaya muhtaçtır. Bu hatırlatma sevgiyle yoğrulup hikmetle dile getirildiğinde,devletin,milletin,anne babanın,öğretmenin, âlimin ve toplumun her katmanının el ele vererek omuz omuza yürüdüğü bir gayrete dönüştüğünde, ortaya sıradan bir toparlanış değil, köklü ve muazzam bir diriliş çıkacaktır.
Ey anne sen bir kalp yetiştiriyorsun. Ey baba sen bir yol açıyorsun. Ey eğitimci sen bir gelecek inşa ediyorsun. Ey toplum sen bir neslin kaderine yön veriyorsun. Bu yüzden her birimizin attığı küçük bir adım bile büyük bir değişimin başlangıcı olabilir.Geliniz karamsarlığı bir kenara bırakalım.Ümitsizliği değil ümidi büyütelim.Çünkü biz ümid eden ümmetiz.Biz yeniden ayağa kalkmayı bilen bir medeniyetin evlatlarıyız.Yeter ki yönümüzü yeniden doğruya çevirelim.
O zaman göreceğiz ki kayboldu zannettiğimiz nesil aslında kaybolmamış.Sadece çağrılmayı bekliyormuş.Sadece yol gösterilmeyi bekliyormuş.O çağrı geldiğinde,o istikamet gösterildiğinde,gençliğin nasıl ayağa kalktığını hep birlikte müşahede edeceğiz.Çünkü mesele nesil değildir.Mesele yön meselesidir.Yön düzeldiğinde her şey düzelir.Sorun bize Rabbimiz Tarafından emanet edilen neslin yönüdür.
