Her gün sosyal medyada yeni bir akran zorbalığı videosu görüyoruz.
Beddua etmekten hiç hoşlanmam ve en sevmediğim şeydir ama insan bazen gördükleri karşısında kendini tutamıyor; kafamın içinde küfürler ve beddualar birbiriyle yarışıyor. Çünkü artık mesele çocuk kavgası olmaktan çıktı, vicdan meselesine dönüştü.
Akran zorbalığı kabul edilemez bir hal aldı. Aileler uyuyor mu yoksa aileler teşvik mi ediyor? Bu nasıl bir çocuk yetiştirme modelidir? Psikolojisi bozulmayan çocuklar yetiştirelim derken ele avuca sığmayan, her türlü pisliği kalbinde barındıran; vicdandan, merhametten, empatiden uzak duygusuz birer yaratık meydana getirdik.
Bazı aileler çocuk yetiştirmeyi sadece yedirmek, içirmek ve eline telefon vermek sanıyor. Oysa çocuk anne babanın karakterini de taşır. Evde saygı görmeyen çocuk dışarıda saygıyı öğrenemez. Sürekli öfke, hakaret, küçümseme gören bir çocuk merhameti nasıl tanısın? Her yaptığı hatada "Benim çocuğum yapmaz” diyerek olayın üstünü örten aileler aslında kötülüğe sessizce ortak oluyor. Çünkü görmezden gelinen her yanlış, büyüyerek geri dönüyor.
Bugün okullarda sadece çocuklar değil, insanlık da darp ediliyor. Bir çocuğun korkuyla eve dönmesi, yalnız hissetmesi, aşağılanması normalleşmeye başladıysa burada büyük bir toplumsal çöküş vardır. Üstelik bu görüntüler bazı çevrelerde eğlence malzemesi hâline geliyor. İşte asıl korkutucu olan da budur.
Bu gidişata kim ne zaman "dur” diyecek? Cezalar her yaş grubunu kapsamalı, cezaevleri konforlu hâlden çıkarılmalı ve suçlular en ağır işlerde çalıştırılmalı. Çünkü şu anki gidişat çocuklar arasında sürekli teşvike neden oluyor. Cezasızlık cesaret doğuruyor, sessizlik ise suçu büyütüyor.
Artık Adalet Bakanı bu işe bir dur demeli. Milli Eğitim Bakanlığı müfredatı elden geçirmeli. Birçok işe yaramaz bilgi bırakılıp ahlak dersleri öncelikli olmalı. Çünkü matematik bilip insan olamayan bir neslin kimseye faydası yoktur. Çocuklara sadece başarı değil; vicdan, empati, merhamet ve saygı da öğretilmelidir.
Yarın çok geç olabilir. Çünkü bugün zorbalığa alkış tutanlar, yarın kendi çocuklarının çığlığını duymak zorunda kalabilir.
