Ey Sevgili!
En sevgili
Ey sevgili
Uzatma dünya sürgünümü benim.
………………..
Gelin gülle başlayalım atalara uyarak
Baharı koklayarak girelim kelimeler ülkesine
Bir anda yükselen bir bülbül sesi
-Erken erken karlar ortasında
Güneş dönmüş ışık saçan bir yumurta-
Bana geri getirir eski günleri
...Paslanmış demir bir kapı açılır
Küf tutmuş kilitler gıcırdarken
Ta karanlıklar içinde birden
Bir türkü gibi yükselirsin sen
…………
Yine akşam oldu,
Yalnızlık omuzlarıma çivisini çaktı yine,
Uzaklık aynı gerçi,
Heryerdeyken olan uzaklığın pek değişmedi,
Yine akşam oldu orda olduğu gibi,
Görebiliyorum seni burdan da,
Aynısıydı ordayken de,
Uzaklıktan korkmuyorum belki de,
Orada da aynıydı uzaklık gerçi
Donuklaşmış oldu artık bu,
Bir o kadar da hüzünlü romanlar gibi,
Galiba ben baştan kaybetmişim,
Belki de ben baştan kazanmışım, insanlık kaybetmiş...
Edebiyat okyanusunda kulaç atmaya başladığım zamandan beri; Edip, mütefekkir, çağa yön veren, fikirleri harman eden, gönül dünyalarımıza giren, gönül Kâbe'mizin kapılarını açan, milli ve manevi değerleri özümsemiş, dünyayı ayaklar altına alıp mana alemine yükselen gönül insanlarını tanıdım. Bu değerler, Edebiyatımızın yüzünü güldüren kıymetlerimizdir.
- kıymetli gönül insanlarının hayatını okudukça, yaşantılarına dokundukça, gönül dünyamızda çok büyük değişiklikler hasıl oluyor. Edebiyatımızın bu kıymetleri adeta bir kardelen gibidir.
Bu değerlerimizden bir büyüğümüzü, Diriliş şairini kaybettik. Edebiyatımızdan bir yaprak daha düştü!
Şair- yazar ve mütefekkir Sezai Karakoç 22 Ocak 1933 yılında Ergani ilçesi Diyarbakır doğumlu.
Şair, yazar ve düşünür Sezai Karakoç, hayatını sürdürdüğü İstanbul'da vefat etti. 88 yaşında aramızdan ayrılan Karakoç, Türk edebiyatının öncü yazarlarındandı.
Mona Roza
Mona Roza, siyah güller, ak güller
Geyvenin gülleri ve beyaz yatak
Kanadı kırık kuş merhamet ister
Ah, senin yüzünden kana batacak
Mona Roza siyah güller, ak güller
Ulur aya karşı kirli çakallar
Ürkek ürkek bakar tavşanlar dağa
Mona Roza, bugün bende bir hal var
Yağmur iğri iğri düşer toprağa
Ulur aya karşı kirli çakallar
Açma pencereni perdeleri çek
Mona Roza seni görmemeliyim
Bir bakışın ölmem için yetecek
Anla Mona Roza, ben bir deliyim
Açma pencereni perdeleri çek...
Zeytin ağaçları söğüt gölgesi
Bende çıkar güneş aydınlığa
Bir nişan yüzüğü, bir kapı sesi
Seni hatırlatıyor her zaman bana
Zeytin ağaçları, söğüt gölgesi
Zambaklar en ıssız yerlerde açar
Ve vardır her vahşi çiçekte gurur
Bir mumun ardında bekleyen rüzgar
Işıksız ruhumu sallar da durur
Zambaklar en ıssız yerlerde açar
Ellerin ellerin ve parmakların
Bir nar çiçeğini eziyor gibi
Ellerinden belli oluyor bir kadın
Denizin dibinde geziyor gibi
Ellerin ellerin ve parmakların
Zaman ne de çabuk geçiyor
Mona Saat on ikidir söndü lambalar
Uyu da turnalar girsin rüyana
Bakma tuhaf tuhaf göğe bu kadar
Zaman ne de çabuk geçiyor Mona
………………………………
Allah rahmet eylesin. Rabbim, böylesine kıymetlerimizin sayısını artırsın. Edebiyata, Kültüre, sanata, ilme, irfana, milli ve manevi değerlere hayatını vakfetmiş insanlara vefamızı göstermek en başta insanlık görevidir. Dünya bu tür kıymetlerle kıymet kazanıyor. Âlimin ölümü alemin ölümüdür. 
