Doktor ile Müezzini Barıştırmamız Lazım
Dolar Uçurumdan Aşağı Yuvarlanmaya Başladı
YENİDÜNYA DÜZENİNE GEÇİŞ SÜRECİNDE TÜRKİYE
KANALİZASYON PATLADI!
BİZ HER GÜN, SEN BİR GÜN
“EPSTEİN DOSYASI” VE İSRAİL İSTİHBARATI
BİREYSELCİLİKTEN MEALCİLİĞE
İrtifa kaybeden muhalefet
MÜ’MİN; KORKU VE ÜMİT ARASINDA YAŞAMALIDIR
Yürüyün, Durmayın! Durursanız Sırat’tan Düşersiniz.
Ey Galibiyet! Bizim Kapıyı da Çal
Artık Çağdaş Atan’ı değiştirmeye gerek yok
Plaka basım atölyesinde yeni dönem
HEPİMİZ ÇARKIN İÇİNDEYİZ
Maveraünnehir’den Anadolu’ya Özbekistan ve Türkiye Kardeşliği
Sosyal Medya: Abartı, Algı ve Sessiz Soygun
GEÇMİŞTEN GÜNÜMÜZE KÜLTÜR VE EDEBİYAT MERKEZLERİ ve TÜRKİYE YAZARLAR BİRLİĞİ KONYA ŞUBESİ ÖRNEĞİ
YIKIM
BATILILARIN KİRLETİLMİŞ MENDİLLERİ: TERÖR ÖRGÜTLERİ
Ankara’nın Konya Gibi Bir Modele İhtiyacı Var
KAYGI
Ayaz Ata ve Nardugan
Yeni Yıl Dilekleri Tutarken, Kimleri Hâlâ Hayatımızda Tutuyoruz?
EĞİTİMDE BİR MİLAT BAŞLAMALI MI?
SAĞLIK BAKANINA MEKTUP
11. YARGI PAKETİNE LGBT’DE EKLENMELİ
30 yıllık meslek tecrübemle açık-seçik söylemeliyim ki, ‘ben memleketini bu kadar seven bir başbakan görmedim’. Gazeteci olarak çok sayıda başbakan ile program yaptık, programlara katıldık, özel ortamlarda bulunduk. Meslek hayatımı kapsayan süre içerisinde Rahmetli Özal’dan Demirel’e, Tansu Çiller’den Mesut Yılmaz’a, rahmetli Erbakan’dan Ecevit’e kadar bu ülkede başbakanlık yapmış liderlerin tamamını yakından tanıma fırsatı buldum. Bir kısmıyla memleketlerinde dahi programlar yaptım. Ama gayet tarafsız ve oldukça objektif bir biçimde söylemeliyim ki, “ben memleketine bu kadar aşık” bir başbakan tanımadım.
Nereden mi çıkarıyorum.? Fazlasını yazmaya gerek yok. Sadece dün gece geç saatlerde başbakanın STK temsilcileriyle yaptığı görüşmedeki birkaç cümlesini buradan ifade etmem yeterli olur.
Gece yarısına sadece dakikalar var. Başbakan öğlen saatlerinde geldiği Konya’da bir programdan diğerine koşturuyor. Amacı gelmişken hem vatandaşlarla kucaklaşmak hem de yapılacak ve yapılmakta olan yatırımları gözden geçirmek. Beraberinde bir başbakan yardımcısı (Hemşehrimiz Lütfi Elvan) , bir bakan ve olabildiğince bürokratları da Konya’ya getirmiş. Açılışlar, ödül törenleri, şehit ailelerini ziyaretler, kentin yöneticileri ile görüşmeler ve arada ülkenin ve dünyanın işleriyle uğraşmak gibi yorucu bir temponun ardından halkın büyük kesimini temsil eden STK’larla da bir araya gelmek istemiş başbakan.
Söze seçim başarısı için Konya’ya teşekkür etmekle başlayan Davutoğlu, “bir ara sonraki seçimlerde beni Konya’dan koparmak istediler” dedi. Bu cümle tüm dikkatleri ona çevirmeye yetti bile… Sonra açıklama getirdi, “ben son seçimde hangi Büyükşehir Ak Partiye daha fazla oy verirse, sonraki seçimlerde o ilden aday olacağım diye söz verdim. Kahramanmaraş ile Malatya, Konya’yı geçmek için büyük uğraş verdi. Ancak Konya beni mahcup etmedi ve yine en büyük desteği verdi.”.
Şimdi diyeceksiniz ki, “ne var bunda, bu cümlelerle Konya sevgisinin ne ilgisi var?” Haklısınız cümleler sadece kuru birer söz olarak ifade edildiğinde veya yazıya döküldüğünde bazen fazla şey anlatmazlar. Sözü; konuşanın tonu ve mimikleri ile birlikte ve hele hele bakışlarıyla birlikte dinlemek gerekir.Ben o bakışlarda derin bin minnetle“iyi ki beni memleketimden koparmadınız” anlamı çıkardım.
Başbakandan yana sorun yok. O her gün hem ülkesine hem memleketine daha fazla nasıl hizmet ederimin çabası içerisinde… Sorun bizde… Konya’ya yapılacak yatırımlar konusunda ayağı yere basar hayal projeler üretmemiz gerekir. Doğrusu STK toplantısında sayın başbakanımızı tüm yorgunluğuna rağmen arzulu ve üretken buldum. STK’lar için ise aynı şeyi söyleyemem. Biraz daha dersimize çalışmamız gerekiyor.
Hayal projeler dedim. Peki neler olmalı?
Bakınız Orman ve Su İşleri bakanımız; KOP’u 31 Aralık 2019’da bitirmeye söz verdi. Hangi KOP’u? Bölge kaynaklarından istifade edilebilecek tüm su kaynaklarından yararlanılacak olan KOP’u. Peki sonrası? Sonrası yok. Neden biz artık KOP’a bölge dışı kaynaklardan da su temini konusunu dahil etmiyoruz?
Otomobil fabrikası hayalimize ne oldu? Birkaç cılız sesle otomobil fabrikasının Marmara bölgesine düşünüldüğü yazılıp çizilince hemen pes ettik.
Çok merak ediyorum. Başbakan iki gün boyunca Konya’da kaldı. Kentin ilgilileri ve yetkilileri acaba otomobil fabrikasının Konya’ya yapılması konusunu hiç gündeme getirdi mi? Getirdilerse sorun yok. Ama getirmediler ise bu kentte hala çok büyük bir sorun var demektir.
Ne sorunu?
“Ağlamayana mama yok” mantığından ağlamayı öğrenememe sorununu… Hem bu konuda ağlamamıza bile gerek yok. Biz tüm altyapımızla ve potansiyelimizle zaten bunu hak ediyoruz.
Sizce de öyle değil mi?
Doktor ile Müezzini Barıştırmamız Lazım
Konya’daki müessif hadisede Doktor mu Haklı, Müezzin mi?
Perde önünde ABD-İran savaşı, perde gerisinde Türkiye-İsrail savaşı
Tarihi Okuyamayanlar, Tarihin Altında Kalır
Bu adam ya çok zeki… ya da zır deli
Emlak vergisi meselesi: Beş kat mı, üç kat mı, algı mı gerçek mi?
Konya’yı uçuran başarının sırrı
Ah sarı öküz, vah sarı öküz! Güler misin ağlar mısın?
Özgürlük Dışarıdan Gelmez Düşündünüz mü? “İran karışırsa ne olur?”
Emeklinin umudu Erdoğan