Şehirlerin de insanlar gibi bir hafızası vardır. Sokakları, hanları, çeşmeleri, camileri, mezarlıkları, eski evleri ve en çok da insanlarının dilinde dolaşan hatıraları vardır. Halil Özcan'ın kaleme aldığı "Milli Mücadele Döneminden Günümüze Şehr-i Han” isimli eser, işte böyle bir hafızanın kaybolmadan kayda geçirilmiş hâlidir.

Kitap, bugünkü adıyla Kadınhanı'nın kuruluşuna, Selçuklu ve Osmanlı dönemindeki yerine, Taşhan etrafında şekillenen şehir kimliğine, Raziye Hatun'dan itibaren gelen tarihî rivayetlere uzanıyor. Yazar yalnız kuru bir tarih anlatmıyor; şehrin sesini, sokağın kokusunu, eski günlerin mahcubiyetini ve insanımızın irfanını satırlara taşıyor.

Bu eser şehir tarihiyle ilgilenenler için kıymetli bir kaynak. Çünkü Kadınhanı'nın sadece ne zaman kurulduğunu değil, nasıl yaşadığını da anlatıyor. Demiryolu, telgrafhane, hükümet konağı, belediye teşkilatı, çarşı hayatı, kahvehaneler, Ramazan adetleri, düğünler, cenazeler, mahalle dayanışması, eski meslekler ve unutulmaya yüz tutmuş nice hatıra bu kitapta kendine yer buluyor.

Hatıra meraklıları için de kitap ayrı bir lezzet taşıyor. Sözlü tarih dediğimiz şey bazen bir yaşlının dilinde kalan tek cümledir. O cümle yazıya geçirilmezse bir ömürle birlikte kaybolur gider. Halil Özcan, bu kayboluşa razı olmamış. Büyüklerden dinlenenleri, yaşanmışlıkları, acıları, yokluk yıllarını, mücadeleleri ve insan sıcaklığını bir araya getirmiş.

Kitabın dikkat çeken taraflarından biri de kadınların tarih içindeki yerini ihmal etmemesidir. Raziye Hatun'un şahsında şehir kurucu bir iradenin, vakıf medeniyetinin ve Anadolu'daki hanım sultan geleneğinin izleri görülüyor. Bu yönüyle eser, yalnız Kadınhanı tarihine değil, kültür ve medeniyetimizin kadın eliyle taşınan tarafına da ışık tutuyor.

"Şehr-i Han”, geçmişi merak edenlere, şehirlerin kuruluş hikâyelerine ilgi duyanlara, hatıraların peşinden yürümeyi sevenlere ve kültürümüzün tarih içindeki seyrini anlamak isteyenlere tavsiye edilecek bir kitap. Çünkü bu eser bize şunu hatırlatıyor: Bir şehri sevmek, onun yalnız bugünkü hâline bakmak değildir; toprağının altındaki hatırayı, taşındaki izi, insanındaki asaleti de görmektir.

Halil Özcan Bey'i bu gayretinden dolayı tebrik ediyoruz. Kadınhanı'nın hafızasına düşülmüş bu notun, gelecek nesiller için hayırlı bir emanet olmasını diliyoruz. Gayret sahibinden, tevfik Allah'tandır