Esmalardan yansıyan en güzel "Selâm” üzerimize olsun.
Merhabalar, isyan ve nisyan içerisindeki insanlar. Güneş bugün yine doğudan doğdu değil mi? Öyleyse birbirimize Hak (gerçek) ve sabır tavsiye etmeliyiz. Eh o zaman iki çift laf yapalım, maksat yarenlik olsun. Belki bahtlı birileri şu satırları görüp iyiliğe vesile olsun. Ömür denilen acılı oyun ve eğlence devam etsin, akıbetimiz hayrolsun…
Güneşin ilk ışıkları yeni güne henüz ulaşmadan, ayak ucunuzda yatan bir dostunuz uyandırır mı sizi? Islak burnunu sizin burnunuza dayayıp çenenizi ısırır mı? Ağrıyan yerinizi bilip şifa niyetine yalar mı? Hisseder mi acınızı, sıkıntınızı veya sizinle oynar mı?
Onlar iyiden iyiye "materyalist” hale dönüşen dünyamızdan gelip geçen delillerdir. Her şeyin mal ve para olmadığının ispatıdır onlar. Bizi "insan” kılan değerleri anımsatan gerçeklerdir. Beğeni ve izleme oranınıza göre ekranınıza uğrayan görüntülerdir. Onlar hiç yaşlanmayan, asla ölmeyen ya da sanki öyleymiş gibi farz edilen TikTok fenomenleridir.
Islık sesinizi taklit eden açık mavi ya da limon sarısı kuşunuz oldu mu hiç? Gelincik yaprakları avuçlarınızdan uçtu mu ılık esen rüzgarla? Korku hikayeleri anlatan bir abiniz veya Çanakkale cephesini yaşatan bir dedeniz oldu mu hiç? Sanal âlemden uzakta…
Popüler kültürü biz yetiştirdik, kime kızalım ki? Ramazan sofralarının vazgeçilmez tadını Coca Cola sanan nesli biz büyüttük, arap sabunu kokusunu biz unuttuk. 100 Derece isminde bir müzik grubu vardı, acaba şimdi nerelerdeler? Murat Göğebakan'ı kimler anımsıyor acaba? İlhan İrem'i hiç tanımayan bir nesil yetiştirmek ne hoş değil mi? Acılı Müslüm, ortaya karışık Orhan Baba ve İbrahim Tatlıses'e devam di mi? Evet, onlar büyük halk adamları (!)
Bir zamanlar da Fasih Ahmet Dede var imiş… Hani, meşhur 19 kedili minyatürdeki dayı! Galata Mevlevîhanesi'nin müdavimlerinden, pürüzsüz bir divan yazan derin âlim… Ölen kedileri dergâh mezarlığına defnedecek kadar ince bir dost… kimilerine göre meczup!
Aslında meczup demek, ilahi muhabbete çekimin karşısında duramayan adam demek. Benim de küçük bir çocuk olduğum zamanlarda halk fevkalade saygı gösterirdi meczuplara. Biraz korkuyla karışık, değerli bir merak duyarlardı… Modern bilim psikotik mi derdi yoksa nevrotik mi bilemem ama güzel insanlardı. Deli desen öyle değil, akıllı desen hiç değil…
Bir başka mübareğin türbesi halen Fatih'tedir. Köpekçi Hasan Baba diyorlar. Sabahleyin Fatih Camisi'nden çıktığında sokak köpekleri gelip başına toplanıyorlar. Ebu'l-Kilab Hasan bağırıyor: "Safa geeel!". Köpekler önünde yan yana diziliyorlar. Sonra ekmek aldıysa ekmek, et getirdiyse et, yemelik ne varsa onların önüne birer birer götürüp pay ediyor. Hiçbir köpek safını bozmuyor yani sırasını bekliyor. Rivayetlere göre, devrin padişahı vefatını rüyasında görüyor. Sabahına, saraydan görevlileri arabasıyla hemencecik gönderip cenazeyi kaldırtıyor.
Biraz toplum olarak aşağılanmışlık, biraz tembellikten suçluluk hissetme sosu ve birazcık da kesin yenilgiye teslimiyet duygusuyla sosyal medyaya mı sarıldık? Hayrolsun…
Hayra karşı geliniz.
